'Christelijk? Wat is dat? Zijn jullie dan katholiek ofzo?' Hier in het zuiden van het land is het aantal christenen laag. Ik spreek mensen die niet eens weten wat 'christelijk' betekent. 'Katteliek' op z'n plat Brabants, dat kennen ze nog wel. Dat was iets met de eerste communie en cadeautjes op zijn best en iets met seksueel misbruik op zijn slechtst. Maar christelijk? Wat is dat?
En eerlijk gezegd vraag ik mezelf dat ook steeds vaker af.
Ik merk dat ik steeds meer moeite krijg om mezelf christen te noemen. In een wereld waar leiders zichzelf christen noemen en in naam van hun idee van het christendom dingen doen waar mijn maag zich van omdraait. Een wereld waarin populisten dwepen met zogenaamde christelijke normen en waarden, maar daarmee vooral bedoelen dat ze alle buitenlanders buiten onze grenzen willen houden en zoveel mogelijk terug willen naar het ideaalbeeld van een niet-bestaand verleden. Een christendom wat onder invloed van zoveel schreeuwers steeds harder en onverdraagzamer lijkt te zijn en waarin geen ruimte is voor andersdenkenden.
Ik kan daar wel om janken. En doe dat ook regelmatig.
Het is een vorm van christendom waar ik niet mee geassocieerd wil worden. Eén die voor mijn gevoel 'mijn' Heer Jezus door het slijk haalt. En dat doet pijn.
Vaak hebben deze mensen geen idee meer waar het christendom ten diepste over gaat. Waar Jezus mijns inziens werkelijk voor staat. Of ze weten het wel, maar kiezen er bewust voor om dat te negeren en alleen datgene uit het zogenaamde 'christelijk cultureel erfgoed' te gebruiken wat hen goed uitkomt. Wat in hun straatje past.
Wat hen meer volgers, meer geld, meer macht, meer aanzien oplevert.
Maar is dat niet precies het tegenovergestelde van waar Jezus voor staat?
'Mijn' Jezus deed uitspraken waarvan Hij wist dat Hij daardoor juist volgelingen zou verliezen (Johannes 6:60). Het ging Hem niet om de hoeveelheid volgelingen, maar om het vertellen van de waarheid. Wat Hem dat ook zou kosten. En het kostte Hem uiteindelijk Zijn leven.
'Mijn' Jezus waarschuwt juist dat je op moet passen met geld (Mattheüs 6: 19-21) en roept op om vrijgevig te zijn (Mattheüs 19:21) zonder dat anderen daar weet van hebben (Mattheüs 6:3).
'Mijn' Jezus zegt dat je meer voor iemand doen dan iemand je tegen je wil in dwingt te doen (Mattheüs 5:41). Over iemand de andere wang toekeren als hij je slaat (Mattheüs 5:39), stoppen met alleen maar voor jezelf leven, je eigen wil loslaten en je kruis dragen (Mattheüs 16: 24-25).
'Mijn' Jezus spreekt in plaats van over macht over dienend leiderschap en toewijding (Mattheüs 20: 25-28) en laat daar in Zijn leven en gedrag ook vele voorbeelden van zien. Hij wast de voeten van Zijn discipelen (een klus die normaal gesproken door slaven werd gedaan) (Johannes 13: 4-17) en roept Zijn discipelen (en daarmee ook ons) op om hetzelfde dienende leiderschap aan anderen te tonen. En uiteindelijk sterft Hij zelfs aan het kruis voor ons, zodat wij niet gestraft zullen worden voor onze zonden.
'Mijn' Jezus gaat het niet om aanzien. Hij had zelfs geen bed om in te slapen (Mattheüs 8:20).
'Mijn' Jezus heeft geen afkeer van de zwakken en de buitenlanders in de samenleving. Hij noemt één van de meest gehate buitenlanders uit die tijd Zijn 'naaste' in de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan (Lucas 10: 25-37), wanneer zijn tegenstanders hem vragen van wie ze moeten houden. En dat niet alleen. Hij identificeert Zichzelf zelfs met buitenlanders, mensen die honger en dorst hebben, armen, zieken en gevangenen (Mattheüs 25: 34-40) en roept ons op om voor hen te zorgen.
'Mijn' Jezus spreekt niet over wraak en het beginnen van een oorlog tegen je vijanden. Hij roept op om te houden van je vijanden, te zegenen wie jou vervloeken, te bidden voor hen die lelijke praatjes over jou rondstrooien en uiteindelijk om mensen op zo'n manier te behandelen als jij ook behandeld zou willen worden (Lukas 6: 27-31). Wie die mens ook is.
En dus heb ik, in een wereld waarin uit naam van een christendom wat niet het mijne is de meest afschuwelijke dingen gedaan worden, steeds meer moeite om mezelf 'christen' te noemen. Steeds vaker kies ik in plaats daarvan voor een zin als 'mensen die Jezus volgen'. Ook in mijn blogs.
Want het christendom wat nu door sommige mensen gepredikt wordt...daar wil ik niks mee te maken hebben. Zo veel liever volg ik Jezus.
Reactie plaatsen
Reacties