Slaap en mentale gezondheid
Al zolang ik me kan heugen is goed slapen voor mij eerder de uitzondering dan de regel. Als kind al moest ik, tot frustratie van mijn ouders, veel te vaak naar het toilet en had ik last van angsten, nachtmerries en onwaarschijnlijk veel dromen. Niet zelden sloop ik, zodra mijn ouders naar bed waren, naar beneden en ging ik halverwege de trap zitten wachten tot ik zeker wist dat de houtkachel uit was en dus geen brand meer kon veroorzaken Als tiener kreeg ik last van hartkloppingen en was ik bang dat ik, als ik ging slapen, de volgende dag niet meer wakker zou worden. Dat leverde me een angststoornis rondom het slapen op die voortduurde tot ver in mijn twintiger jaren. En nachtmerries, zo absurd veel dromen dat je overprikkeld wakker wordt, nachtelijke piekeritus en gewoon heel vaak wakker worden 's nachts staan al mijn hele leven op mijn slaapmenu.